http://esitanha206.blogfa.com

گاه گاهی که تنها می شوم

کسی مرا می برد به آن روزگاران نه چندان دور

اما رفته از یادها

به روزهایی که

تمام دغدغه ام انجام تکالیف مدرسه ام بود

نگرانی ام شبهای امتحان

و به روزهایی که تقلب سر جلسه امتحان

 بزرگترین گناهم بود

و بیشترین شیطنتم

کشیدن صورتک هایی روی تخته سیاه بود

کاش هنوز هم سخت ترین مساله زندگی ام

حل مساله های ریاضی بود

                                                          شاهین۱۲

ولادت هشتمین امام آقا امام رضا (ع )

 بر شما دوستان مبارک باد 

قلبی شکست و دور و برش را خدا گرفت

نقاره می زنند . . . مریضی شفا گرفت

دیدی که سنگ در دل آیینه آب شد

دیدی که آب حاجت آیینه را گرفت

خورشید و آمد و به ضریح تو سجده کرد

اینجا برای صبح خودش روشنا گرفت

پیغمبری رسید و در این صحن پر ز نور

در هر رواق خلوت غار حرا گرفت

از آن طرف فرشته ای از آسمان رسید

پروانه وار گشت و سلام مرا گرفت

زیر پرش نهاد و به سمت خدا پرید

تقدیم حق نمود و سپس ارتقا گرفت

چشمی کنار این همه باور نشست و بعد

عکسی به یادگار از این صحنه ها گرفت

دارم قدم قدم به تو نزدیک می شوم

شعرم تمام فاصله ها را فرا گرفت

 دارم به سمت پنجره فولاد می روم 

جایی که دل شکست و مریضی شفا گرفت...

خیلی دل سنگ شدم

یه قطره اشک دیگه تو چشمام نیست

  چقدر راحت ، بی خیال و بی نفس

برگشتم به قفس

شاید این دل به قفس عادت کرده

شایدم چشمه ی احساس دلم خشک شده

یا شایدم قصه س

 نمی دونم !!!

اي كولي رميده ي تنها

مگر چه شده است؟؟؟

كين چنين غمين تار مي زني ؟؟؟

كين چنين تار و پود جان مرا در باد چنگ مي زني ؟؟؟

…

چنين كه تار مي زني

پاره مي كني بند از بند دلم را

با پرده هاي اشك هایم

خاطر آن تاركان

تار نمي شود

ز ياد من

…

چرا با سوز صدايت

هزار سكوت را به آشوب رانده اي ؟؟؟

ليك… وامانده اي

…

كولي ترد و نازكم

دلت گرفته است؟؟؟

دلت براي روزهاي ديرين به ماتم نشسته است؟؟؟

ز دنيا تو هم بريده اي؟؟؟

كين چنين نواي آسمانيت را ساز مي زني؟؟؟

كين چنين كه تار مي زني

زخم هاي روح مرا هم

زخمه مي زني

…

بزن كولي من

که چنين  تار مي زني…. 

شاهین۱۲

     تنم از حادثه خسته

                                دلم از غصه شكسته

              يه مسافر غريبم راهي يه راه دورم

                            ناجي شكسته بالم

                                                            تويي كه تنها نشستي

             اي كه واسه خاطر من دل مردمو شكستي

                           پر بغض و گريه بودم

                                          تو رسيدي تا بخندم

     واسه پيدا كردن تو دل به جاده ها مي بندم

                                                             راهي يه كوله راهم

                      كوله بار عشقو بستم

                      ديگه از خودم بريدم ديگه از آينه خسته م

   تويي كعبه ي وجودم

                                      دور چشمه ي تو گشتم

    نكن از دلم گلايه بايد از تو مي گذشتم

          مي خوام اين عشق قشنگو

                                                             از نگاهت پس بگيرم

                 نمي خوام مثل پرنده توي يك قفس بميرم

   اي نگاه آبي ناز

                                      كاش تو مهربون نبودي

    ميون اين هم آدم تو يه همزبون نبودي

      لحظه ي گذشتن از تو

                                                             آخرين لحظه ي ديدار

                                    واسه تو

               از تو گذشتم

                                    همينو مي گن يه ايثار ... !!!

 رزا

در گوشم زمزمه ای ست

و در پس افکارم 

 موجی از شوق شکفتن در باغ

و رهایی در باد

در سر انگشتانم میوه سرخ هوس

و نگاهی که به عقل

سر تعظیم فرو می آرد

ماه هم امشب خواب را می نوشد  

و دل تنهایی غم می گیرد

و رها می شود نور از سرپنجه آفتاب

و می چکد باران از کاسه لبریز دو ابر

و چه زیباست شکفتن در باغ 

 و رهایی در باد  

و خدایی که از پشت خیال 

 می بوسد گل ، درخت ، و انسان را ......            

                                                      شاهین۱۲

برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفتن دارد

و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بشکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس بدهم

و خود به کلبه ای بی در و پنجره بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت

...دکتر شريعتی...

                                                                       شاهین۱۲

          قطعه ای از پر پرواز کم است    

 مادري از جنس بلور، بانوي فروردين من

دربهاران من

 چرا از مرگ حرف ميزند ؟؟؟

 و من هنوز در آستانه راهم

نفس به نفس

 شكسته از ضربه هاي روزگار

 قوي از تمرين دنيا

 مادرم ، واي مادرم

هرگز نشد كه به داشتنت عادت كنم

 مادرم من چه بگويم ؟؟؟ به كه گويم ؟؟؟

 درد. درد. درد و درد. درد و درد و درد و درد 

 اشك و درد و اشك و درد و غم و درد و دوري و جدايي

مادرم ماهِ منير من

مادرم من چه بگويم ؟؟؟  به كه گويم؟؟؟

آه چه لذتی  دارد گریستن

وقتی که انسان دست هایش را

 بر گردن یک دوست می آویزد

و بغض دلش را خالی می سازد

های  با  توام  تنهایی !!!

من دستان خویش را بر گردن چه کسی آویزم  ؟؟؟

 شاهین۱۲